Siedem najlepszych wskazówek, które pomogą dzieciom dostosować się do przedszkola lub przedszkola

  May, 2020  

Siedem najlepszych wskazówek, które pomogą dzieciom dostosować się do przedszkola lub przedszkola

Jesteśmy w skomplikowanych dniach dla wielu dzieci i ich rodziców, ponieważ są to dni, w których dzieci zaczynają chodzić do przedszkola po raz pierwszy, i dni, w których przygotowują się do nowego życia, które będą odtąd prowadzić.

Nie ma magicznego przepisu, który sprawiłby, że dzieci weszły w szczęśliwą i szczęśliwą opiekę dzienną, ale istnieją pewne zalecenia i wytyczne, których można przestrzegać, aby pomóc dzieciom w ulepszeniu tego skomplikowanego procesu, przynajmniej tak, aby przynajmniej czuć się rozumianym Następnie wyjaśnimy, jak (starają się) pomóc im lepiej przeżyć okres adaptacji do pokoju dziecinnego .

Najpierw załóż skórę

Pierwszą rzeczą jest dostanie się na skórę i ich zrozumienie . Pomyśl o dziecku, które po raz pierwszy rozstaje się z rodzicami i pozostawia je w nieznanym miejscu, pod opieką osoby, której nie zna, wraz z garstką nieznanych również dzieci, a wiele z nich płacze desperacko . Ktoś, nawet wielu dorosłych, dałby ogromne udręki, prawda?

Trudno jest zarządzać zmianami, szczególnie w przypadku małych dzieci. Dlatego ważne jest, abyśmy ich wspierali, towarzyszyli im i pomagali im dostosować się do pokoju dziecinnego w najlepszy możliwy sposób .

W Babies i nie tylko

Siedem rzeczy, które powinieneś wiedzieć przed pozostawieniem dziecka w przedszkolu pierwszego dnia

Okres adaptacji rozpoczyna się w domu

Nie zaczynam dnia, w którym po raz pierwszy wchodzą na zajęcia, ale możemy je przygotować przed początkowym dniem zajęć. Niektórzy rozpoczęli już okres adaptacyjny i ta rada może przyjść nieco później, ale nawet jeśli już się rozpoczęli, możesz kontynuować pracę w domu. Ta rada jest dla dzieci, które już trochę rozumieją, co się dzieje, które już znają symboliczną grę, dzięki której naśladują codzienne życie za pomocą swoich lalek lub przedstawiających postacie.

Pomysł polega na przedstawianiu życia w pokoju dziecinnym za pomocą lalek, aby mogły one przewidzieć, co się stanie. Można to również zrobić, reprezentując postacie, na przykład dziecko bawiące się dla siebie, a mama lub tata grając w wychowawcę.

Historie z historiami, z którymi mogą się utożsamiać, są również doskonałym narzędziem pomagającym dzieciom w rozpoczęciu kursu.

Towarzyszyć ci podczas okresu adaptacji

Dziecko nie musi odczuwać, że „porzucamy” go w nowym miejscu i z nowymi ludźmi, ale że towarzyszymy mu, aby się z nimi spotkać. Okresy adaptacji przedszkoli są zwykle absurdalne, w niektórych przypadkach nieistniejące, istnieje również problem postępowania pojednawczego, który choć rodzice chcą, aby nie byli dostępni dla bardzo długiej adaptacji.

Jeśli dziecko rozpozna nowe miejsce i pozna nowe osoby wraz z rodzicami, wspieranymi i towarzyszymi przez pierwsze kilka dni, łatwiej będzie im zaufać temu kręgowi niż pozostawić go tam i pozostawić w spokoju.

Wcześniej czy później skończy je znać, zarówno dziecko, któremu towarzyszą najpierw jego rodzice, jak i dziecko, które tego nie zrobiło, ale z pewnością w przypadku tego pierwszego będzie mniej traumatyczne. Właśnie o to chodzi.

Bezpieczeństwo zapewniane przez firmę macierzystą pomoże ci lepiej się przystosować . Bliskość i przywiązanie rodziców zawsze pomaga w lepszym zrozumieniu otaczającego ich świata. Gdy dorastają, stopniowo odkrywają świat w bardziej autonomiczny sposób.

W Babies i nie tylko

Powrót do szkoły: 17 opowiadań, które pomogą dzieciom w rozpoczęciu kursu

Daj im czas, którego potrzebują

Osoba nie dostosowuje się do nowego środowiska, nowego miejsca i nowych ludzi w ciągu dwóch godzin lub dwóch dni. Dzieci też. Celem okresu adaptacji jest zapoznanie dziecka z nowym otoczeniem, nowym opiekunem i nowymi przyjaciółmi, aby w końcu poczuł, że znajduje się w bezpiecznym, niezagrożonym miejscu, nawet gdy jego matki lub ojca nie ma przy sobie .

Niektóre dzieci mają dość trzech lub czterech minut, aby się dogadać, inne dzieci mogą potrzebować nawet miesiąca, a są dzieci, które mogą być przez cały rok (w tym przypadku zamiast się przystosować, możemy prawie mówić o rezygnacji). Chodzi o to, że idealne jest to, że pierwszego dnia wchodzimy z dzieckiem i jesteśmy z nim, znając nowe środowisko.

Pierwszego dnia opiekun może spotkać się z dzieckiem, nawiązać kontakt z nim i rodzicami, razem, stworzyć klimat zaufania, w którym dziecko może zobaczyć, że jest osobą, która może należeć do jego kręgu zaufanych ludzi.

Następnego dnia rodzice mogą również wejść z dzieckiem, tworząc dozorcy pewną dynamikę, w której uczestniczą, ale wykluczając rodziców, którzy mogą na chwilę pożegnać się z dzieckiem („Idę tu na chwilę”), jeśli zachowacie spokój lub pozostaniecie Jeśli nie

I tak dziecko stopniowo musi spędzać więcej czasu z opiekunem, a mniej z rodzicami.

W Babies i nie tylko

To była adaptacja pierwszego kursu Niemowlęcia mojej córki, która wcześniej nie chodziła do pokoju dziecinnego

Są żłobki, które drugiego dnia nie pozwalają już rodzicom wejść (wiele dzieci źle to zniesie, ponieważ są całkowicie nieelastyczne) i są żłobki z otwartymi drzwiami, to znaczy, które pozwalają rodzicom na wykonanie okresu adaptacyjnego, gdy uważają lepiej (zostaję przez kilka dni i kiedy widzę, że gra cicho, żegnam się z nim, zostaję z nim przez chwilę, widzę, jak gra, a potem oboje wracamy do domu itp.).

Pożegnaj się z dzieckiem, nie znikaj

Niektórzy rodzice uważają, że lepiej zostawić dziecko w klasie i zniknąć, gdy coś lub ktoś odwróci jego uwagę, aby uniknąć płaczu na pożegnanie. Wbrew pozorom takie zachowanie jest całkowicie bezproduktywne i powoduje u dziecka wiele udręki.

Wyobraź sobie, że członek rodziny lub przyjaciel zabiera cię samochodem do miejsca, którego nie znasz, otwiera drzwi samochodu, opuszcza cię, stawia na pierwszym miejscu i znika. Nie wiesz, gdzie jesteś, a nad tobą pojawiają się ludzie, którzy nic nie wiedzą. Nie wiesz, czy twój przyjaciel lub krewny wróci po ciebie, czy też nie, nawet jeśli zobaczysz go ponownie.

Chcę ci powiedzieć, że najlepiej pożegnać się z dzieckiem i wyjaśnić, co się stanie, aby nie spowodować udręki, która dodatkowo wpłynęła na separację.

„Do widzenia, kochanie, zostaniesz na chwilę w szkole ze swoim nauczycielem i przyjaciółmi. Wyjdą na plac zabaw, aby grać, śpiewać piosenki, a potem mama i / lub tata przyjdą po ciebie. ” Wielki pocałunek i do widzenia. I widzisz. Jeśli będziesz zbyt długo przedłużał pożegnanie, będziesz mógł jedynie wydłużyć swoje cierpienie (nie warto też szpiegować przez okno klasy, przynajmniej upewnij się, że nie widzisz siebie).

Nie oznacza to, że dzięki temu dziecko nie będzie płakać. Nawet jeśli się z nim pożegnasz, może płakać, jest nieuniknione (oprócz normalnego i zdrowego), że odczuwa udrękę, kiedy rozstaje się z rodzicami, ale przynajmniej nie jest rozpaczą, że zostawili cię w nieprzyjaznym miejscu, a twoi rodzice znikają, jakby magiczna sztuka

Z upływem dni, każdego dnia, wykonując tę ​​samą rutynę, dziecko wejdzie do klasy mniej lub bardziej szczęśliwe, ale będzie pewne, że mama i / lub tata zabiorą go do domu .

W Babies i nie tylko

Czy dzieci muszą chodzić do przedszkola, aby towarzysko?

Pozytywne nastawienie

Zarówno w pierwszych dniach szkoły, jak i w poprzednich dniach musimy mówić o przedszkolu, nauczycielach i nowych kolegach z pozytywnym nastawieniem. Zwroty optymistyczne, takie jak „będziesz się dobrze bawić”, „spotkasz wielu przyjaciół”, „będziesz grać, śpiewać, malować i dobrze się bawić” zwykle bardzo pomaga.

Powinieneś także znać szkołę, klasę i nauczyciela przed oficjalnym rozpoczęciem pierwszego dnia. Dzięki całej tej pozytywnej preambule dziecko rozpozna twarze, miejsca, zabawki, rogi klasy, a kiedy wróci , poczuje się pewniej i bezpieczniej .

Mówiąc o szkole jako miejscu, do którego trzeba „iść”, ponieważ nie ma wyboru, sam, wiele godzin, oddzielonych od taty i mamy, oczywiście nie jest to zbyt duża pomoc.

Cierpliwość i zrozumienie

Każde dziecko ma swój rytm, zawsze to mówimy, zarówno po to, aby zacząć chodzić do łazienki sam, jak i dostosować się do nowych sytuacji. Jedno dziecko mogło płakać jak zamieszki pierwszego dnia i następnego dnia między szczęśliwymi, podczas gdy inne będzie płakać przez kilka tygodni na nogach matki lub ojca. Żadne nie jest ani lepsze, ani gorsze, tylko każdy na swój sposób.

Podstawową rzeczą jest mieć ich z dużą cierpliwością i zrozumieć moment, przez który przechodzą . Trudno nam również się od nich oddzielić. Porozmawiaj ze swoim dzieckiem i pozwól mu wyrazić swoje emocje, powiedzieć ci, co zrobił, jak spędził je w szkole itp.

Historie związane z tematyką szkoły i jej powrotem do szkoły mogą być bardzo pomocne, aby poczuły się utożsamiane z bohaterami tej historii, a także uciekając się do symbolicznej gry lub fabuły, aby pomóc im w ustaleniu pozycji.

Z tym wszystkim staram się powiedzieć, że w krótkim lub długim okresie prawie wszystkie dzieci ostatecznie przystosowują się do żłobka (to argument, który podają w wielu szkołach z absurdalnymi planami adaptacyjnymi), ale kluczem jest uczynienie go tak znośnym, jak to możliwe, uzyskać lepsza adaptacja dzieci do przedszkola.

Krótko mówiąc, chodzi o zaangażowanie się w emocje i poczucie towarzystwa i bezwarunkowego wsparcia rodziców w wielkich krokach, które podejmują i podejmą przez całe życie.

Mamy nadzieję, że te wskazówki pomogą ci „przetrwać” okres adaptacji do pokoju dziecinnego tak łatwo, jak to możliwe, z pewnością wiele rodzin, które nas czytają, znajduje się obecnie w tej sytuacji i mamy nadzieję, że będą one przydatne.

Ponadto pozostawiam wam ostatnią wskazówkę: uwiecznij pierwszy dzień szkoły fotografią, kiedy uwalniają swoje babis lub torby na lunch ... Dorastają tak szybko! Za kilka lat zobaczymy te obrazy razem i (prawie) zapomnimy, że wtedy nie bawiliśmy się dobrze ...

W Babies i nie tylko

Jak pomóc dziecku w przystosowaniu się do przedszkola: oto wskazówki nauczycieli